Ιστορία Ελληνικού Κρασιού στην Κλασική Εποχή

Μετά τους Μινωίτες και τις Μυκήνες, το κρασί γίνεται θέμα ποίησης, ιατρικής και τελικά, μαζί με τις στρατιές του Αλεξάνδρου, ταξιδεύει ως και την Ινδία. Αυτό είναι το δεύτερο από τέσσερα άρθρα για την ιστορία του ελληνικού κρασιού στην κλασική εποχή και τους αιώνες που ακολούθησαν. Μια Γουλιά… Ιστορίας.

Ο «ελληνικός μεσαίωνας» και η ανάκαμψη

12ος–9ος αι. π.Χ. — Διαμάχες μεταξύ των φυλών φέρνουν πολιτισμική παρακμή. Ωστόσο το κρασί επιβιώνει, καθώς παραμένει παρόν στη λαϊκή μνήμη και στη θρησκευτική πράξη.

9ος αι. π.Χ. — Ο Όμηρος αναφέρει στα Έπη του το Θρήικιο, το Λήμνιο και τον Μαρωνείτη Οίνο, αλλά επίσης και τον θεραπευτικό Πράμνειο Οίνο από την Ικαρία. Έτσι το κρασί γίνεται για πρώτη φορά αφηγηματικό υλικό.

Αρχαϊκός κόσμος — η ιστορία του ελληνικού κρασιού στην κλασική εποχή ξεκινά εδώ

776 π.Χ. — Οι Έλληνες διοργανώνουν τους πρώτους Ολυμπιακούς Αγώνες. Επιπλέον, ο Διόνυσος καθιερώνεται ως ο θεός του κρασιού και του γλεντιού — η λατρεία του περνά στο θέατρο, στην τέχνη και στις μεγάλες γιορτές της πόλης.

753 π.Χ. — Με την ίδρυση της Ρώμης, η φήμη των ελληνικών κρασιών φτάνει σε όλο τον τότε γνωστό κόσμο.

7ος–6ος αι. π.Χ. — Η εξάπλωση των ελληνικών αποικιών φέρνει τα κρασιά της Κρήτης, της Σάμου, της Χίου και της Ρόδου σε όλη τη Μεσόγειο. Η νότια Ιταλία έγινε η Οινοτρία — «γη των αμπελιών».

Χρυσός Αιώνας — Συμπόσια, νόμος & Ιπποκράτης

490 π.Χ. — Οι Έλληνες θριαμβεύουν στον Μαραθώνα. Στον «Χρυσό Αιώνα» τα Συμπόσια είναι πια θεσμός — φιλοσοφία, πολιτική και κρασί στον ίδιο κρατήρα. Επιπλέον, για πρώτη φορά στην ιστορία το κρασί μπαίνει σε νομοθετικό πλαίσιο: ονομασίες προέλευσης, επιλεγμένοι αμπελώνες, όροι γεύσης — θεσμοί που αναγνωρίζουμε ακόμα και σήμερα.

377 π.Χ. — Πεθαίνει ο Ιπποκράτης, «πατέρας» της σύγχρονης ιατρικής. Χρησιμοποιούσε το κρασί ως αντισηπτικό για πληγές και κατά πυρετών, πιστεύοντας ωστόσο ότι με μέτρο είναι ωφέλιμο για την υγεία γενικότερα.

Αλέξανδρος & Ελληνιστική εποχή — το κρασί κατακτά τον κόσμο

4ος–2ος αι. π.Χ. — Ο Αλέξανδρος και οι στρατιές του διαδίδουν το ελληνικό κρασί ως και την Ινδία. Επιπλέον, ο στρατός χρησιμοποιεί τον οίνο για την «αποστείρωση» του πόσιμου νερού στα απομακρυσμένα εδάφη. Έτσι τα νησιά του νοτίου Αιγαίου — Ρόδος, Κως, Λέσβος — θα είναι πλέον τα μεγάλα κέντρα οινοπαραγωγής της εποχής.

Ρωμαϊκή κυριαρχία — ποιότητα και ακρίβεια

27 π.Χ. — Η Ελλάδα είναι και επίσημα τμήμα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Ωστόσο το ελληνικό κρασί παραμένει ποιοτικό και ακριβό. Καθώς οι Ρωμαίοι εξελίσσουν τις αρχαιοελληνικές τεχνικές, η οινική παράδοση συνεχίζει να ταξιδεύει.

Για μια πιο πλήρη ανασκόπηση στην ιστορία του ελληνικού κρασιού από την αρχαιότητα, την κλασική εποχή, το Βυζάντιο και τη σύγχρονη εποχή, μπορείτε να δείτε το Wines of Greece.

Από τα Συμπόσια ως τις στρατιές του Αλεξάνδρου — το κρασί γίνεται φιλοσοφία και ταξίδι.